Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wojna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wojna. Pokaż wszystkie posty

środa, 4 stycznia 2012

Japonia #37 Bomb-Dome w Hiroszimie



Druga już nastrojowa,
 przedstawiająca jeden z japońskich obiektów UNESCO pocztówka od Mari na moim blogu. Tym razem znajdujący się w Hiroszimie budynek-pomnik upamiętniający zrzucenie bomb atomowych na to miasto 6 sierpnia 1945 roku. Monumentalna pozostałość po jednym z najbardziej bolesnych wydarzeń ogólnoświatowej historii. 

W wyniku bombardowania Hiroshimy i Nagasaki zginęło 70 tysięcy ludzi, drugie tyle ucierpiało z powodu napromieniowania. Dokonała tego czterotonowa uranowa bomba atomowa o nazwie "Little boy", której wybuch wyzwolił energię odpowiadającą eksplozji 15 kiloton trotylu. Bombę skonstruowali naukowcy z całego świat, jednocząc siły w ramach przedsięwzięcia nazwanego Projektem Manhattan. Począwszy od marca 1942 rozpoczęli oni badania nad bombą atomową, finansowane  całości przez rząd USA

Decyzję o zbombardowaniu Hiroshimy podjął prezydent USA Harry Truman. Nie był on wcześniej wtajemniczony w Projekt Manhattan. Po śmierci swojego poprzednika - Franklina Delano Roosvelta (12 kwietnia 1945)  to w ręce Trumana (przynajmniej w teorii) trafiła przyszłość broni atomowej i sytuacji politycznej na świecie.   "The experiment has been an overwhelming success." - tak miał zareagować przywódca USA, gdy dowiedział się  o osiągnięciach zaangażowanych w projekt uczonych. Wydarzenia potoczyły się szybko.

"Sixteen hours ago, an American airplane dropped one bomb on Hiroshima, an important Japanese Army base. That bomb had more power than 20,000 tons of TNT ... The Japanese began the war from the air at Pearl Harbor. They have been repaid many fold ... It is an atomic bomb. It is a harnessing of the basic power of the universe." - tak już po fakcie Truman wyjaśniał amerykańskiemu społeczeństwu celowość użycia broni atomowej. Jako że naród amerykański jest z natury głupi większość społeczeństwa uwierzyła, że zrzucenie bomby miało związek z Pearl Harbor albo atakiem na bardzo ważną bazę wojskową.  Rozumiem, że nawet znając wszystkie aspekty prawdy mogliby poprzeć decyzję władz państwowych, ale uwierzyć w tak naiwną historyjkę?



Oficjalny tekst wpisania tego obiektu na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO:


Pomnik Pokoju w Hiroszimie (Katedra Genbaku) (K VI / 1996)

Pomnik Pokoju w Hiroszimie zwany Katedrą Genbaku był jedynym budynkiem, który zachował się blisko miejsca, w którym, 6 siepnia 1945 r. wybuchła pierwsza bomba atomowa. Dzięki wielu wysiłkom, w tym mieszkańców Hiroszimy, został on utrzymany w stanie, w jakim znajdował się zaraz po wybuchu bomby. Stanowi trwały i uderzający symbol najbardziej niszczycielskiej siły stworzonej kiedykolwiek przez człowieka, ale wyraża jednocześnie nadzieję na pokój na Ziemi oraz na całkowitą eliminację wszelkiej broni nuklearnej.






wtorek, 8 listopada 2011

Polska #24 Warszawa historycznie



Pocztówka przedstawia Warszawę powojenną i wpleciony w to obrazek z Placu Zamkowego, w wyglądzie obecnym. Minęło trochę czasu od momentu w którym ją otrzymałem - ale kartka porusza tematykę, która wymaga naprawdę godnego, dogłębnego i dokładnego omówienia. Przynajmniej w pewnym zarysie.



Order Virtuti Militari nadany miastu
O historii Warszawy można pisać mnóstwo. Jednak bezsprzecznie najważniejszym okresem w dziejach naszej stolicy była II wojna światowa. A wszystko zaczęło się 1 września 1939, kiedy niemieckie samoloty zaczęły bombardowanie miasta. Szwabscy lotnicy celowo bombardowali szpitale, cmentarze oraz zniżali się wystarczająco nisko, aby ostrzeliwać ludzi z karabinów maszynowych. Naloty trwały nieprzerwanie. 20 września miał miejsce najcięższy z nich - zrzucone bomby na Powiśle i Stare Miasto zniszczyły wodociągi, kanalizację oraz doprowadziły do wstrzymania dostaw prądu. Ludzi odcięto również od informacji radiowej oraz prasowej. Główne natarcie wojska III Rzeszy zaplanowały na 25 września, jednak heroiczna obrona Warszawy potrwała do 27 września. Dzień później ogłoszono decyzję o honorowej kapitulacji Warszawy


Kotwica Polski Walczącej
Po kapitulacji rozpoczęła się hitlerowska okupacja. Pawiak, Aleje Szucha i inne warszawskie więzienia wkrótce pękały w szwach. Wielu zatrzymanych przewożono do obozów koncentracyjnych. Dokonywane również zbiorowych egzekucji - Las Kabacki, Palmiry, Wólka Węglowa... Terror wybrany przez hitlerowców jako metoda rządów w okupowanym mieście spotkał się z oporem większości Warszawiaków. Polskie Państwo Podziemne, Komenda Główna Armii Krajowej - powstały i skupiły się na Warszawie. Kulminacją działań było Powstanie Warszawskie, które wybuchło 1 sierpnia 1944 roku. Było ono przykładem niebywałego heroizmu, który pozwolił siłom podziemia utrzymywać opór przez 2 miesiące. Po podpisaniu kapitulacji 2 października 1944 roku Niemcy w ramach odwetu zrównali miasto z ziemią. Według szacunków powojennych około 80-85% miasta zostało zburzone w wyniku działań wojennych.

Ustawę o odbudowie Warszawy jako stolicy Polski podjęto 3 lipca 1947 roku. Wcześniej myślano o przeniesieniu stolicy do Krakowa, Łodzi lub Poznania. Utworzono jednak Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy i Naczelną Rade Odbudowy miasta Warszawy, której powierzono koordynację prac. O faktycznym wyglądzie ponownie powstającego miasta zadecydował Józef Sigalin, prezes utworzonego19 lutego 1945 BOSu, Biura Odbudowy Stolicy. Dominacja partii komunistycznej sprawiła że Warszawę odbudowywano w duchu realizmu socjalistycznego. Zabytki które jeszcze można było uratować szybko uległy rozbiórce.

Warszawa odchodziła coraz bardziej od swojego przedwojennego wyglądu, ale była konsekwentnie odbudowywana. Stare Miasto, Krakowskie Przedmieście, Nowy Świat powstały z popiołów. Dokonano również pierwszej większej inwestycji komunikacyjnej - wybudowano trasę W-Z.

Stare Miasto stanowi jedyny na świecie przykład planowej odbudowy ze zniszczeń na taką skalę. Z tego powodu zostało docenione prze Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury. W 1980 Stare Miasto zostało wpisane na listę UNESCO:
Stare Miasto w Warszawie (K II, IV / 1980)
W sierpniu 1944, w czasie Powstania Warszawskiego, przeszło 85% Starego Miasta zostało zniszczone przez oddziały hitlerowskie. Po wojnie, mieszkańcy Warszawy powzięli, trwające pięć lat, dzieło odbudowy, w wyniku którego zrekonstruowano kościoły, pałace oraz Rynek Starego Miasta, co stanowi wyjątkowy przykład prawie całkowitej odbudowy zabytków pochodzących z nieprzerwanego ciągu historycznego, między XIII a XX wiekiem.


Hitlerowcy w czasach Powstania Warszawskiego mieli miażdżącą przewagę, foto - współczesna rekonsrtukcja wydarzeń z 1944 roku