Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Aichi. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Aichi. Pokaż wszystkie posty

środa, 10 października 2012

Japonia #61 Inuyama Castle (Gotochi Card)



Jakże dawno nie było tutaj tutaj najmniejszego, najdelikatniejszego japońskie akcentu. Widać wyraźnie, że nieco z biegiem czasu moja fascynacja Krajem Kwitnącej Wiśni znacznie ostygła. A może wyczerpał się po prostu pewien próg nasycenia, ciekawości i tych wszystkich japońskich akcentów było za dużo?

Przedstawiony na kartce zamek, będący prawdziwą ozdobą prefektury Aichi dostałem od przesympatycznej Japonki, która nosi takie same nazwisko jak wspomniana budowla. Inuyama Castle jest jedną z najstarszych, istniejacych do dziś średniowiecznych budowli Japonii. Został nawet wpisany na listę skarebów narodowych Japonii.

Pierwotna konstrukcja zamku powstała w epoce Muromachi około 1440 r., w ówczesnej prowincji Owari. Obecna lokalizacja została wybrana przez Nobuyasu Odę (stryja Nobunagi Ody), po usunięciu znajdującego się w tym miejscu chramu Harigane, w 1537 r. Główny budynek donjon jest zbudowany w stylu Momoyama. Opinie, iż został on przeniesiony z zamku Kanayama około 1600 r. nie znajdują potwierdzenia w badaniach ostatnich lat. Prawdopodobnie wykorzystano jedynie niektóre materiały.

Zamek Inuyama był główną siedzibą rodziny Naruse, służącej klanowi Matsudaira. Został skonfiskowany przez rząd w epoce Meiji, a w 1891 r. zniszczony w wyniku trzęsienia ziemi. Zwrócono go rodzinie Naruse w 1895 i pozostawał w jej gestii do 2004 r., posiadając jednocześnie status skarbu narodowego. W 2004 r. zamek został sprzedany miastu Inuyama. Trochę to wszystko sztucznie i obco brzmi - zdaje sobie z tego sprawę. Ale prefekturę Aichi warto kojarzyć z Oda Nobunagą i zamkiem Inuyama.


Na koniec rzecz jasna znaczki pocztowe na odwrocie. Musicie bowiem wiedzieć, iż każda pocztówka od Lyo ma bardzo dopasowane i przemyślane znaczki. Zwykle Lyo udaje się znaleźć motywy związane z samym obrazkiem na kartce. Czasem, jak w tym wypadku raczy odbiorców swoich kartek zestawami ściśle z pocztą związanymi tudzież wieloma innymi. Jest prawdziwą mistrzynią w tej dziedzinie.

Listonosz

Budynek poczty

sobota, 18 lutego 2012

Japonia #44 Oda Nobunaga po raz drugi (Gotochi Card)


Robię właśnie porządki na blogu, a to jest  pocztówka, która wymaga pewnego wyjaśnienia. W grudniu 
pokazałem tę kartkę po raz pierwszy. Ale tak się złożyło, że dostałem ją w dwóch egzemplarzach, od dwóch zupełnie różnych osób z Japonii, w niewielkim odstępie czasowym. Na jedną się umawiałem, drugą dostałem jako niespodziankę. Przy tym obie z pięknymi znaczkami, z fajnymi tekstem na odwrocie. Tak więc mam dwóch takich samych samurajów w mojej Gotochi collection.

Herb rodu Nobunaga

O Odzie Nobunadze można znaleźć sporo informacji. Toteż stwierdziłem, że wystarczy ich nawet na dwa blogowe wpisy. W grudniu zacząłem opowiadać historię życia samuraja, teraz pora ją dokończyć i podsumować. Poprzednio skończyliśmy na bitwie pod Okehazamą, w której Nobunaga odniósł zwycięstwo, zabijając jednego ze swych największych wrogów Imagawę Yoshimoto. Nobunaga rok później przeniósł swoją stolicę do Inabayamy i zmienił nazwę zamku na Gifu. Nazwa została zaczerpnięta z XII-wiecznej reformy ujednolicenia Chin.Gifu miało utożsamiać sie z mottem "Tenka Fubu" - "The Nation under one sword".

Jednocześnie Aschikaga Yoshiaki, odtrącony od władzy w Kioto, która mu się prawnie mogła należeć przyłączył się do Nobunagi. Dla Ody była to bardzo dobra wiadomość. Kioto pełniło rolę stolicy kraju, a Nobunaga marzył o jego zajęciu. W 1568 armia 'samuraja pomaszerowała w kierunku Omi jako wojska Yoshiakiego. Po umocnieniu swych sił Nobunaga zaatakował Kioto, osadzając tam Yoshiakiego Aschkagę jako prawowitego sukcesora rodu, przy aprobacie cesarza Japoni, Ogimachiego. Faktyczna władza należała jednak do samego Ody Nobunagi, a zbuntowany następca rodu Ashikagów był tylko pionkiem w tej grze. Mimo nacisków i gróźb ze strony cesarza, odnośnie samowoli rządów w stolicy, Kioto stawało się coraz bardziej autonomiczne i niezależne od nikogo.

Cała władza w rekach Nobunagi wzbudziła opór, który doprowadził w latach 1570-1573 do wielu burzliwych wydarzeń. Oda był bowiem zupełnie innym przywódcą niż jego poprzednicy, którzy wcześniej zajmowali Kioto bądź inne japońskie tereny. Nobunaga wyznaczył sobie dużo ambitniejszy cel - przejęcie kontroli nad całą Japonią. Nie zadowalały go tytuły, bogactwo. Jego siłą była rozwaga, ale przede wszystkim siła miecza. Nie był tak jak większość ówczesnych wodzów uwikłany w dyplomatyczne gierki. Polegał sam na sobie i wszyscy się go bali. Trafił niewątpliwie w bardzo sprzyjający okres w historii Japonii do tego typu zapędów, ale wszystko co osiągnął zawdzięczał wyłącznie sobie. Znany był też ze swojego okrucieństwa wobec pokonanych wrogów, co  ułatwiało mu dalsze podboje.

W 1570 Nobunaga największe boje toczył z armią Asai Nagamasamy i Asakury Kagetake. W jednej z bitew, pod Otsu siły Ody zostały zniesione a w walce zginął jego brat, Nobuharu. Po stronie Asai i Asakury walczyły również oddziały mnichów-wojowników z buddyjskich klasztorów Honganji, Enryakuji i Negoroji. Przeciwnicy nie próżnowali ale Nobunaga był nieustępliwy. Odpowiedział aktem brutalności, o jaki nigdy nie podejrzewałby go żaden z jego generałów. W 1571 otoczył Górę Hiji, na której siedzibę miały klasztory Honganji i Enryakuji. Wojska Nobunagi zabijały każdego, kogo spotkały na zboczach góry, następnie uderzyły na Enryakuji i z klasztoru oraz buddyjskich osad pozostawiły tylko zgliszcza i prochy. Legendarna potęga buddyjskich mnichów z góry Hiji (mających poparcie w okolicznej ludności) legła w gruzach.

W kolejnym roku Nobunadze spokój zaburzył Takeda Shingen. Zagroził on terytorium Ieyasu Tokugawy, który zwrócił się z prośba o pomoc militarną do Nobunagi. Oda wahał się z decyzją, ale obawiając się połączenia Ieyasu z Takedą obiecał wysłać tyle ile będzie w stanie wojska w odwodzie dla Tokugawy. Wojska Ieyasu broniące Shingen zostały mimo to zniesione przez olbrzymią armię Takedy. Opatrzność czuwała jednak cały czas nas synem Ody Nobuhide. W 1573 roku Shingen Takeda zmarł bowiem. Jego klan próbował ukryć w tajemnicy jego zgon jednak nie zwiodło to naszego samuraja. Z cała swoją zaciekłością i determinacją ruszył wraz ze swa armią na Chubu, siedzibę wrogiego klanu. Siły Nobunagi pokonały pod Nagashino wojska klanu Takeda dowodzone przez nowego przywódcę tej rodziny, Katsuyoriego. Zginęło 10 tysięcy ludzi. Szalę zwycięstwa przeważyły muszkiety, które Nobunaga wprowadził efektywnie do swojej armii jako jeden z pierwszych. Jego strzelcy stali w kilku rzędach i kolejno ładowali broń, dzięki czemu nie było długich przerw w salwach. Od tego czasu ten klan nie stanowił już większego zagrożenia dla Nobunagi.

Przed rozprawieniem się z klanem Takedy Nobunaga ruszył na swoich innych wrogów: Asai Nagamasamę i Asakure Kagetake. Nasz samuraj zaczął oblężenie Odani Castle, siedzibę Asaiego, ale napotkał na wojska Asakury, który przyszedł z pomocą swemu sojusznikowi. Nobunaga zwyciężył wrogie siły, a samego Asakurę ścigał aż do Echize, gdzie ten honorowo popełnił seppuku. Następnie wrócił pod mury zamku Odani, które zdobył już bez oporu. Nobunaga uwolnił się od wszystkich największych wrogów. Sam nigdy nie otrzymał tytułu shoguna, ale de facto sprawował taką władze na wszystkich sobie podległych terenach.

Oda Nobunaga wzmocnił militarnie i ekonomicznie Kioto i tym samym całe państwo. Oczyścił drogi z band napadających na kupców i innych podróżnych. Nie zaniedbywał również rozwoju kulturalnego. Interesował się poezją, pielęgnował ceremonię parzenia herbaty, sam będąc właścicielem znacznych rozmiarów kolekcji porcelany i innych przyrządów z tym napojem związanych. Utrzymywał również kontakty z Zachodem poprzez Jezuitów, którzy de facto uznawali go za władcę, czy też najbardziej wpływową osobę w Japonii.

Nobunaga zmarł w wyniku zdrady jednego z mianowanych przez siebie wodzów: Akechiego Mitsuhide. Akechi był utalentowanym generałem i poetą, zaufanym człowiekiem bohatera naszej opowieści. Szczególnie zdolności poetyckie zwróciły na niego uwagę Nobunagi. Akechi był wiernym wojownikiem do momentu scysji z Odą, która wywiązała się w związku z konfliktem z rodem Hatano. Akechi wziął do niewoli Hatano Hideharu, z którym łączyły go więzy krwi. Nobunaga nakazał jednak zabić Hatano i jego brata. Akechi Mitsuhide był wstrząśniety, lecz spełnił rozkaz. Ściągnęło to na niego zemstę ze strony krewnych Hatano, którzy brutalnie zamordowali jego matkę. Akechi od tego momentu skrycie żywił nienawiść wobec Nobunagi. Okazja nadarzyła się w czasie wojny z Mori Mononarim. Akechi przeszedł na stronę wroga. W czerwcu 1582 roku upozorował wymarsz z Kioto wojsk, którymi dowodził, a następnie przystąpił do oblężenia Nobunagi, który pozostał w zamku z jedynie stu żołnierzami. Nobunaga zginął z mieczem w ręku.

Był w historii Japonii postacią wyjątkowa, bardzo kontrowersyjną. Cieszę się, że mogłem dzięki serii Gotochi poczytać historie o legendarnych samurajach.

ODA NOBUNAGA
The Man Who Brought an End to the Medieval Age
3rd year of tenbun (1534) - 10th year of tensho (1582).

znaczki od Asuki
znaczki od Lyo

sobota, 17 grudnia 2011

Japonia #36 Oda Nobunaga (Gotochi Card)



Dzisiejsza pocztówka przedstawia Odę Nobunagę, jedną z najważniejszych postaci w historii Japonii. W dzieje Kraju Kwitnącej Wiśni wcale nie jest łatwo się zagłębić, ale spróbujmy.

Oda Nobunaga był synem Ody Nobuhide, utalentowanego samuraja walczącego na terenach Miko i Minakawy (obecnych części lub okolic prefektury Aichi). Nobuhide miał wielu wrogów, a do najważniejszych należeli przedstawiciele klanu Matsuadira oraz Inagawa. Stoczył z nimi wiele bitew w okolicach Migawy, w prefekturze Totomi. W 1542 Oda odniósł znaczące zwycięstwo nad wrogimi klanami, ale nie okazało się ono decydujące. 6 lat później przywódca Imagawy wygrał bój, a Nobuhide jeszcze tego samego roku zmarł. Przed młodym Odą Nobunagiem rysowała się bardzo niepewna przyszłość.

Imagawa dążył do unieszkodliwienia wszystkich spadkobierców Nobuhide.
Ale od  1551 Nobunaga stał się prawdziwym liderem swojej frakcji. Pomogło mu w tym względne zabezpieczenie granic, o które postarał się za życie Nobuhide. Wyswatał on swojego syna z córką Saito Dosana, bardzo wpływowego i potężnego człowieka. Nasz bohater mógł więc teraz we względnym spokoju zająć się zjednoczeniem rodu i unieszkodliwieniem wrogów wewnątrz swej rodziny - szczególnie swego starszego brata Nobuhiro i młodszego Nobiyuki. Legenda głosi, że Nobiyuki uknuł spisek przeciw Nobunadze, a pomagała mu w tym ich matka. Słynny samuraj zorientował się, że go zdradzono i zabił swego młodszego brata.

Cios nadszedł jednak z innej strony - Saito Dosan został zabity, a człowiek który przejął po nim władzę stał się wrogiem Nobunagi. Walki i utarczki trwały nadal. Bardzo ważnym momentem okazała się bitwa pod Okehazamą w 1960 roku.. Yoshimoto Imagawa w tym właśnie roku zdecydował się na zaatakowanie Nobunagi, przebywającego w zamku w Kiyosu. Nasz samuraj jednak został w porę ostrzeżony i wyruszył naprzeciw wroga, włączając po drodze w swoje szeregi okolicznych samurajów. Zaskoczone wojska Imagawy przegrały swobodnie bitwę rozegraną w pobliżu wsi Okehazama, a sam Yoshimoto poległ. Zmieniła ona bieg historii Japonii. Przede wszystkim Nobunaga zyskał dzięki niej wielką sławę i udało mu się zabezpieczyć granice, eliminując największego wroga.

c.d.n.

1534-1582

poniedziałek, 24 października 2011

Japonia #23 Shachihoko (Gotochi Card)




Dzisiaj Gotochi Card z prefektury Aichi, która bardzo mnie zaciekawiła. Przedstawia Schahihoko. Jest to zwierzę z mitologii japońskiej, z głową tygrysa i ciałem karpia. Według wierzeń postać ta może sprowadzić deszcz. Dlatego też rózne ornamenty lub rzeźby Shachihoko były umieszczane na dachach wielu świątyń. Miały chronić przed pożarem. Jedyny przetrwały Shachihoko znajduje się w zamku Nagoya.

Oba wspomniane wcześniej zwierzęta odgrywają dużą rolę w kulturze Japonii - wystarczy choćby przypomnieć Koi-nobori, tygrys mówi chyba sam za siebie. Niestety wpływy cywilizacji zachodniej zniszczyły legendę Shachihoko. W ofercie standardowych dwutygodniowych wycieczek do Japonii znajduje się niemal zawsze przejazd do zamku Nagoya i podziwianie złotych delfinów na szczycie wieży tej budowli. Delfinów...
Czy to wam delfina przypomina?



Co prawda wypada próbować usprawiedliwić rozpowszechnienie się nazwy złoty delfin. Japoński krzaczek 鯱 którym zapisujemy wspomniane w tytule słowo można wymawiać według dwóch różnych szkół. Jeśli wymówimy ten wyraz jako 'shachinoko' oznacza mitologiczne połączenie karpia i tygrysa. Wymawiając zaś według drugiej szkoły otrzymujemy wyraz 'shachi', który odpowiada... orce. Orka jak wiadomo należy do delfinowatych.

Największym miastem prefektury Aichi jest ... Toyota. Nagoya to stolica prefektury, miasto najbardziej atrakcyjne turystycznie. Z zamkiem, wieloma sklepami, restauracjami i innymi rozrywkami, jak pisze Mari od której tą kartkę dostałem. Natomiast największe pod względem powierzchni miasto zawdzięcza swoją świetność koncernowi Toyota, założonemu przez rodzinę Toyoda. W 1959 roku dla uznania zasług wspomnianej familii dotychczasowe miasto Koromo zostało przemianowane. Sakichi Toyoda, słynny japoński konstruktor niestety tego nie dożył - zmarł w 1930 roku.

A ja z pewnym modelem Toyoty sporo doświadczeń już zebrałem: